Επανάσταση

Ας αρχίσω με το αυτονόητο. Στην Ελλάδα δε γίνεται καμία επανάσταση ακόμα. Πολλοί που πριν ήμασταν βολεμένοι, τώρα πια ξεβολευτήκαμε. Θέλουμε να ξαναβολευτούμε. Αυτή είναι η πλειοψηφία του κόσμου που αντιδρά. Βολεμένοι που αδίκως ξεβολεύονται. Τονίζω το αδίκως για να αποφύγω παρερμηνείες.

Εννοείται, βέβαια, ότι στην αντίδραση των καιρών μας συμμετέχει και μια μειοψηφία μη βολεμένων. Κάποιοι που δεν έχουν άτομα να ακουμπήσουν, κάποιοι που αγωνίζονται καθημερινά για την επιβίωση τους και όχι μόνο. Αλλά ξαναλέω, αυτοί είναι μια μειοψηφία που συνήθως δεν έχει και πολλά πατήματα για να μιλήσει στην υπόλοιπη κοινωνία. Οι μη βολεμένοι στο μεγαλύτερο κομμάτι τους έχουν μάθει να κρατούν σκυμμένο το κεφάλι. Λυπάμαι και ντρέπομαι που το γράφω έτσι. Γιατί αυτό συμβαίνει εξαιτίας μας.

Το καλοκαίρι ήρθε, η επανάσταση φεύγει.

Φεύγει, αλλά δεν πάει πουθενά. Το αίμα μας ακόμα βράζει. Ίσως απλά να μετακομίζει μερικώς από το Σύνταγμα. Δεδομένου ότι τα πράγματα είναι χειρότερα τώρα, πώς γίνεται να φύγει η επανάσταση. Ίσα-ίσα θα επανέλθει ενισχυμένη και τρομακτική. Έτοιμη να σπείρει τον πανικό.

Έλληνες, επανάσταση τώρα; Από τους καναπέδες. Μαζί με τα παιδιά και τα εγγόνια σας. Και τα playstation τους. Πριν το Σύνταγμα, κομμωτήριο. Θα φύγουμε νωρίς όμως, το βράδυ έχουμε να πάμε αλλού. 

Συνθήματα οπαδικά. Εντάσσονται στην κλασική ελληνική διαπαιδαγώγηση που ξεκινά από το "τι ομάδα είσαι Γιωργάκη" και συνεχίζει με το "τι θα γίνεις όταν θα μεγαλώσεις".