bill's blog

Every data packet in and out your computer will be checked for copyrighted content. This, of course, includes instant messaging (e.g. Skype) and your email.

Βρισκόμαστε σε καθημερινή και διαρκή αναζήτηση νέας θεότητας. Προσπαθούμε να γεννήσουμε νέους ήρωες, τους έχουμε ανάγκη. Ψάχνουμε νέα είδωλα, νέες αυταπάτες για να αρχίσουμε να προσκυνάμε. Έχουμε απαξιώσει τους παλιούς και νομίζουμε ότι έχουμε ξυπνήσει, επειδή στα γρήγορα εξαφανίσαμε το παρελθόν μας πετώντας του μαύρη μπογιά, βγάζοντας την ουρά μας απ' έξω.

Έχουμε μάθει να μας οδηγούν κι όχι να είμαστε εμείς, ο εαυτός μας ‒που τόσο λατρεύουμε‒, στο τιμόνι της μικρής ζωής μας. Διότι έχουμε πιστέψει ότι είμαστε ανεπαρκείς γι' αυτόν τον ρόλο, κι επομένως ψάχνουμε για οδηγούς όντας πανέτοιμοι να μπούμε στη σειρά και να ακολουθήσουμε.

Εκεί που μιλούσα με μια φίλη μου εχθές ‒τι μιλούσα δηλαδή, επίθεση της έκανα την περισσότερη ώρα και της ζητώ συγνώμη γι' αυτό‒, δε θυμάμαι ακριβώς πώς, αλλά καταλήξαμε να μιλάμε για ιππασία. Άσχετος εγώ με το θέμα ‒τα μόνα άλογα που έχω δει στη ζωή μου από κοντά είναι εκείνα της Αγγλικής αστυνομίας όταν περιπολούν περήφανα στους δρόμους του Μπρίστολ‒, οπότε εύκολα μπορεί να πει κάποιος ότι μιλάγαμε για «πράσινα άλογα».

Περνούν οι μέρες στο νησί, τις διαδέχονται οι νύχτες ‒που είναι και πιο γαμάτες‒, ξανάρχονται οι μέρες και πάει λέγοντας. Πρωινό ξύπνημα στις 14:00, πρωινός καφές στις 16:00, κι έπειτα η μέρα, νύχτα.

Όμορφη και η νύχτα. Δεν περιμένεις και πολλά από αυτήν. Η μέρα είναι που έρχεται πάντα με απαιτήσεις. Η νύχτα είναι νύχτα. Το μέγιστο της απαισιοδοξίας είναι προκαθορισμένο, οπότε όλες μου οι νύχτες μπορούν με ασφάλεια να χαρακτηρίζονται ως αισιόδοξες.

Το μόνο αρνητικό είναι ότι δε μπορώ να κάνω φασαρία. Θα ήθελα να μπορώ να γρατζουνάω την κιθάρα μου που και που μέσα στη νύχτα. Ρομαντικό. Μέχρι να ξεκινήσω να την γρατζουνάω.